Want het deel des HEREN is Zijn volk; Jakob is het snoer van Zijn erfdeel.

Hij vond hem in een land der woestijn en in de wildernis, het gehuil der woestheid; Hij leidde hem rondom, Hij onderwees hem, Hij bewaarde hem als Zijn oogappel.

Gelijk een arend zijn nest opwekt, boven zijn jongen zweeft, zijn vleugels uitbreidt, ze neemt en ze draagt op zijn vleugels,

zo leidde de HEER hem alleen, en er was geen vreemde god bij hem.

Hij deed hem rijden op de hoogten der aarde, en hij at de opbrengst der velden, en Hij deed hem honing zuigen uit de rots en olie uit de keiachtige rots,

Maar Jesurun werd vet en sloeg achteruit; gij zijt vet geworden, gij zijt dik geworden, gij zijt met vet overdekt; toen verliet hij God Die hem gemaakt had en verachtte de Rots van zijn heil.

Zij verwekten Hem tot jaloersheid met vreemde goden, met gruwelen verwekten zij Hem tot toorn.

Zij offerden aan duivels, die geen God zijn, aan goden die zij niet gekend hadden, nieuwe goden die van nabij gekomen waren, die uw vaderen niet gevreesd hebben.

De Rots Die u verwekt heeft, hebt gij niet geacht, en gij hebt God vergeten Die u voortgebracht heeft.

En toen de HEER het zag, verwierp Hij hen vanwege de terging van Zijn zonen en van Zijn dochters.