En de dochter van Farao zeide tot haar: Ga. En de jonge vrouw ging heen en riep de moeder van het kind.

En de dochter van Farao zeide tot haar: Neem dit kind mee en zoog het voor mij, en ik zal u uw loon geven. En de vrouw nam het kind en zoogde het.

En het kind groeide op, en zij bracht hem tot de dochter van Farao, en hij werd haar zoon. En zij noemde zijn naam Mozes; en zij zeide: Want ik heb hem uit het water getrokken.

En het geschiedde in die dagen, toen Mozes groot geworden was, dat hij uitging naar zijn broederen en hun lasten aanschouwde; en hij zag een Egyptenaar, die een Hebreeër sloeg, een van zijn broederen.

En hij keek deze en gene kant uit, en toen hij zag dat er niemand was, sloeg hij de Egyptenaar dood en verborg hem in het zand.

En hij zeide: Wie heeft u tot overste en rechter over ons gesteld? Denkt gij mij te doden, zoals gij de Egyptenaar gedood hebt? En Mozes vreesde en zeide: Zeker, deze zaak is bekend geworden.

Toen nu Farao deze zaak hoorde, zocht hij Mozes te doden. Maar Mozes vluchtte voor het aangezicht van Farao en woonde in het land Midian; en hij zat neer bij een put.

De priester van Midian nu had zeven dochters; en zij kwamen en putten water en vulden de drinkbakken om de kudde van hun vader te drenken.

En de herders kwamen en dreven haar weg; maar Mozes stond op en hielp haar, en drenkte hun kudde.

En toen zij bij hun vader Reüel kwamen, zeide hij: Hoe komt het dat gij heden zo spoedig hier zijt?