En de HEER zeide: Ik heb de ellende van Mijn volk, dat in Egypte is, voorzeker gezien, en hun geroep vanwege hun opzichters gehoord; want Ik ken hun smarten.

En Ik ben neergedaald om hen te redden uit de hand der Egyptenaren, en om hen op te leiden uit dat land naar een goed en ruim land, naar een land vloeiende van melk en honig; naar de plaats van de Kanaänieten en de Hethieten en de Amorieten en de Feresieten en de Hevieten en de Jebusieten.

Nu dan, zie, het geroep van de kinderen Israëls is tot Mij gekomen; en Ik heb ook de verdrukking gezien waarmee de Egyptenaren hen verdrukken.

Kom dan nu, en Ik zal u tot Farao zenden, opdat gij Mijn volk, de kinderen Israëls, uit Egypte leidt.

En Mozes zeide tot God: Wie ben ik, dat ik tot Farao zou gaan, en dat ik de kinderen Israëls uit Egypte zou leiden?

En Mozes zeide tot God: Zie, wanneer ik tot de kinderen Israëls kom en tot hen zeg: De God van uw vaderen heeft mij tot u gezonden; en zij tot mij zeggen: Wat is Zijn naam? wat zal ik hun dan zeggen?

En God zeide tot Mozes: IK BEN DIE IK BEN; en Hij zeide: Aldus zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: IK BEN heeft mij tot u gezonden.

En God zeide voorts tot Mozes: Aldus zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: de HEER, de God uwer vaderen, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob, heeft mij tot u gezonden; dit is mijn naam voor eeuwig, en dit is mijn gedachtenis van geslacht tot geslacht.

Ga heen en vergader de oudsten van Israël bijeen, en zeg tot hen: De HEER, de God uwer vaderen, de God van Abraham, van Izak en van Jakob, is mij verschenen en heeft gezegd: Ik heb u zeker bezocht en gezien wat u in Egypte aangedaan wordt.

En Ik heb gezegd: Ik zal u ophalen uit de ellende van Egypte naar het land der Kanaänieten en der Hethieten en der Amorieten en der Perizziten en der Hevieten en der Jebusieten, naar een land dat vloeit van melk en honing.