Toen zei de HEER tot Mozes: Ga naar Farao en zeg hem: Zo zegt de HEER, de God der Hebreeën: Laat mijn volk gaan, opdat zij Mij dienen.

Want indien u weigert hen te laten gaan en hen vasthoudt,

Zie, de hand van de HEER zal zijn over uw vee dat in het veld is, over de paarden, over de ezels, over de kamelen, over de runderen en over het kleinvee; er zal een zeer zware veepest zijn.

En de HEER zal onderscheid maken tussen het vee van Israël en het vee van Egypte; en van al wat de kinderen Israëls toebehoort, zal niets sterven.

En de HEER deed dat de volgende dag, en al het vee van Egypte stierf; maar van het vee der kinderen Israëls stierf er niet één.

En Farao zond boden uit, en zie, van het vee der Israëlieten was er niet één gestorven. Maar het hart van Farao was verhard en hij liet het volk niet gaan.

En de HEER zei tot Mozes en tot Aäron: Neemt handenvol as van de smeltoven, en laat Mozes die naar de hemel strooien voor de ogen van Farao.

En het zal fijn stof worden over heel het land Egypte, en het zal worden tot zweren die uitbreken met puisten op de mensen en op het vee, door heel het land Egypte.

En zij namen as van de smeltoven en stonden voor Farao; en Mozes strooide die naar de hemel, en het werd zweren die uitbraken met puisten op de mensen en op het vee.