En wat hun gedaante betreft, zij vieren hadden één gelijkenis, als wanneer een wiel in het midden van een wiel zou zijn.

Wanneer zij gingen, gingen zij op hun vier zijden; zij keerden zich niet als zij gingen, maar naar de plaats waarheen het hoofd zag, volgden zij; zij keerden zich niet als zij gingen.

En hun gehele lichaam, en hun ruggen, en hun handen, en hun vleugels, en de wielen waren rondom vol ogen, ja, de wielen die zij vieren hadden.

Wat de wielen betreft, in mijn gehoor werd tot hen geroepen: O wiel!

En elkeen had vier aangezichten: het eerste aangezicht was het aangezicht van een cherub, en het tweede aangezicht was het aangezicht van een mens, en het derde het aangezicht van een leeuw, en het vierde het aangezicht van een arend.

En wanneer de cherubs gingen, gingen de wielen naast hen; en wanneer de cherubs hun vleugels ophieven om van de aarde op te stijgen, draaiden ook de wielen niet van naast hen weg.

Wanneer zij stilstonden, stonden dezen stil; en wanneer zij werden opgeheven, hieven dezen zichzelf ook op: want de geest van het levende wezen was in hen.

Toen week de heerlijkheid van de HEER weg van de drempel van het huis en stond boven de cherubs.

En de cherubs hieven hun vleugels op en stegen op van de aarde voor mijn ogen; toen zij weggingen, waren ook de wielen naast hen, en elkeen stond aan de deur van de oostpoort van het huis van de HEER; en de heerlijkheid van de God van Israël was boven hen.

Dit is het levende wezen dat ik zag onder de God van Israël bij de rivier de Chebar; en ik erkende dat het de cherubs waren.