En een cherub strekte zijn hand uit van tussen de cherubs naar het vuur dat tussen de cherubs was, en nam daarvan en legde het in de handen van hem die gekleed was met linnen; die het aannam en uitging.

En er verscheen onder de vleugels van de cherubs de gedaante van een mensenhand.

En toen ik keek, zie, er waren vier wielen naast de cherubs, één wiel naast één cherub en nog een wiel naast een andere cherub; en de gedaante van de wielen was als de kleur van een turkooisteen.

En wat hun gedaante betreft, zij vieren hadden één gelijkenis, als wanneer een wiel in het midden van een wiel zou zijn.

Wanneer zij gingen, gingen zij op hun vier zijden; zij keerden zich niet als zij gingen, maar naar de plaats waarheen het hoofd zag, volgden zij; zij keerden zich niet als zij gingen.

Wat de wielen betreft, in mijn gehoor werd tot hen geroepen: O wiel!

En elkeen had vier aangezichten: het eerste aangezicht was het aangezicht van een cherub, en het tweede aangezicht was het aangezicht van een mens, en het derde het aangezicht van een leeuw, en het vierde het aangezicht van een arend.

En de cherubs werden opgeheven. Dit is het levende wezen dat ik zag bij de rivier de Chebar.

En wanneer de cherubs gingen, gingen de wielen naast hen; en wanneer de cherubs hun vleugels ophieven om van de aarde op te stijgen, draaiden ook de wielen niet van naast hen weg.

Wanneer zij stilstonden, stonden dezen stil; en wanneer zij werden opgeheven, hieven dezen zichzelf ook op: want de geest van het levende wezen was in hen.