Toen steeg de heerlijkheid des HEREN op van de cherub en stond boven de drempel van het huis; en het huis werd vervuld met de wolk en de voorhof was vol van de glans der heerlijkheid des HEREN.

En het geluid van de vleugels der cherubs werd gehoord tot in de buitenste voorhof, als de stem van de almachtige God wanneer Hij spreekt.

En het geschiedde, dat toen Hij de man gekleed met linnen geboden had, zeggende: Neem vuur van tussen de wielen, van tussen de cherubs; hij naar binnen ging en naast de wielen stond.

En een cherub strekte zijn hand uit van tussen de cherubs naar het vuur dat tussen de cherubs was, en nam daarvan en legde het in de handen van hem die gekleed was met linnen; die het aannam en uitging.

En er verscheen onder de vleugels van de cherubs de gedaante van een mensenhand.

En wat hun gedaante betreft, zij vieren hadden één gelijkenis, als wanneer een wiel in het midden van een wiel zou zijn.

Wanneer zij gingen, gingen zij op hun vier zijden; zij keerden zich niet als zij gingen, maar naar de plaats waarheen het hoofd zag, volgden zij; zij keerden zich niet als zij gingen.

En hun gehele lichaam, en hun ruggen, en hun handen, en hun vleugels, en de wielen waren rondom vol ogen, ja, de wielen die zij vieren hadden.

Wat de wielen betreft, in mijn gehoor werd tot hen geroepen: O wiel!

En elkeen had vier aangezichten: het eerste aangezicht was het aangezicht van een cherub, en het tweede aangezicht was het aangezicht van een mens, en het derde het aangezicht van een leeuw, en het vierde het aangezicht van een arend.