Ezechiël 33:24
“Mensenkind, zij die die woeste plaatsen van het land Israël bewonen, spreken zeggende: Abraham was één, en hij bezat het land; maar wij zijn velen; ons is het land ter erfenis gegeven.”
Kruisverwijzingen
Context
Ezechiël 33 — omringende verzen
Maar indien de goddeloze zich bekeert van zijn goddeloosheid en doet wat recht en billijk is, dan zal hij daardoor leven.
20Toch zegt gij: De weg des Heren is niet recht. O huis van Israël, Ik zal u oordelen, een ieder naar zijn wegen.
21En het geschiedde in het twaalfde jaar van onze ballingschap, in de tiende maand, op de vijfde dag der maand, dat iemand die ontkomen was uit Jeruzalem tot mij kwam, zeggende: De stad is geslagen.
22Nu was de hand des HEREN op mij in de avond, voordat de ontvluchte was gekomen; en Hij had mijn mond geopend, totdat hij in de morgen tot mij kwam; en mijn mond werd geopend, en ik was niet langer stom.
23Toen kwam het woord des HEREN tot mij, zeggende:
Mensenkind, zij die die woeste plaatsen van het land Israël bewonen, spreken zeggende: Abraham was één, en hij bezat het land; maar wij zijn velen; ons is het land ter erfenis gegeven.
Zeg daarom tot hen: Zo zegt de Heere HEER: Gij eet met het bloed, en gij heft uw ogen op tot uw afgoden, en gij vergiet bloed — en zoudt gij het land bezitten?
26Gij staat op uw zwaard, gij bedrijft gruwelen, en gij verontreinigt ieder de vrouw van zijn naaste — en zoudt gij het land bezitten?
27Zeg aldus tot hen: Zo zegt de Heere HEER: Zo waarlijk als Ik leef, zij die in de woeste plaatsen zijn, zullen door het zwaard vallen, en hem die op het open veld is, zal Ik aan de dieren geven om verslonden te worden, en zij die in de vestingen en in de spelonken zijn, zullen sterven door de pestilentie.
28Want Ik zal het land ten uiterste woest maken, en de trots van haar kracht zal ophouden; en de bergen van Israël zullen woest zijn, zodat er niemand doorheen trekt.
29Dan zullen zij weten dat Ik de HEER ben, wanneer Ik het land ten uiterste woest gemaakt heb vanwege al hun gruwelen die zij begaan hebben.