En zij zei tot haar vader: Laat het mijn heer niet mishagen dat ik niet voor u kan opstaan; want de gewoonte der vrouwen is over mij. En hij zocht, maar vond de beelden niet.

En Jakob werd toornig en twistte met Laban; en Jakob antwoordde en zei tot Laban: Wat is mijn overtreding? Wat is mijn zonde, dat u zo vurig achter mij aan gezeten hebt?

Nu u al mijn goederen doorzocht hebt, wat hebt u gevonden van al uw huisraad? Leg het hier voor het oog van mijn broederen en uw broederen, opdat zij oordelen tussen ons beiden.

Deze twintig jaar ben ik bij u geweest; uw ooien en uw geiten hebben niet misworpen, en de rammen van uw kudde heb ik niet gegeten.

Wat door wilde dieren verscheurd was, bracht ik niet bij u; ik droeg het verlies zelf; van mijn hand eiste u het op, of het nu overdag gestolen was of 's nachts gestolen was.

Zo ben ik twintig jaar in uw huis geweest; veertien jaar heb ik u gediend voor uw twee dochters, en zes jaar voor uw vee; en u hebt mijn loon tien maal veranderd.

Als de God van mijn vader, de God van Abraham en de vreze Izaks niet bij mij geweest was, dan had u mij zeker nu leeghandig weggestuurd. God heeft mijn ellende en de arbeid van mijn handen gezien en heeft u gisternacht berispt.

En Laban antwoordde en zei tot Jakob: Deze dochters zijn mijn dochters, en deze kinderen zijn mijn kinderen, en dit vee is mijn vee, en alles wat u ziet is het mijne; maar wat kan ik deze dag doen voor deze mijn dochters, of voor hun kinderen die zij gebaard hebben?

Welnu, kom, laat ons een verbond sluiten, ik en u, en laat het tot een getuige zijn tussen mij en u.

En Jakob nam een steen en richtte die op tot een gedenkteken.