Ook Lea naderde met haar kinderen en zij bogen zich neer; en daarna naderden Jozef en Rachel, en zij bogen zich neer.

En hij zei: Wat bedoelt gij met al die kudden die ik ontmoet heb? En hij zei: Om genade te vinden in de ogen van mijn heer.

Maar Esau zei: Ik heb genoeg, mijn broeder; houd het uwe voor uzelf.

En Jakob zei: Neen, toch, als ik dan genade in uw ogen gevonden heb, ontvang mijn geschenk dan uit mijn hand; want ik heb uw aangezicht aanschouwd als het aangezicht van God, en gij hebt mij welwillend ontvangen.

Neem toch mijn zegen die u gebracht is, want God heeft mij genadig behandeld en ik heb genoeg. En hij drong bij hem aan, zodat hij het aannam.

Maar hij zei tot hem: Mijn heer weet dat de kinderen teer zijn en dat de zogende kudden en runderen bij mij zijn; en als men ze één dag te hard drijft, zal de gehele kudde sterven.

Laat mijn heer, bid ik u, zijn knecht voorbijgaan; en ik zal langzaam voortgaan, naar de maat van het vee dat voor mij uit gaat en naar de maat van de kinderen, totdat ik bij mijn heer te Seïr kom.

En Esau zei: Laat mij dan enige van het volk dat bij mij is, bij u laten. En hij zei: Waartoe? Laat mij maar genade vinden in de ogen van mijn heer.

Zo keerde Esau diezelfde dag terug op zijn weg naar Seïr.

En Jakob trok naar Sukkoth en bouwde voor zichzelf een huis en maakte hutten voor zijn vee; daarom werd de naam van die plaats Sukkoth genoemd.