En Paulus had des nachts een gezicht: er stond een man van Macedonië, die hem bad en zeide: Kom over naar Macedonië en help ons.

En nadat hij dit gezicht gezien had, zochten wij terstond naar Macedonië te gaan, overtuigd zijnde dat de Heer ons geroepen had om hun het Evangelie te prediken.

Toen wij dan van Troas afgevaren waren, kwamen wij met een rechte koers naar Samothracië en de volgende dag naar Neapolis.

En van daar naar Filippi, welke de voornaamste stad van dat deel van Macedonië is, en een kolonie; en wij verbleven in die stad enige dagen.

En op de sabbatdag gingen wij buiten de stad aan de oever van een rivier, waar men gewoon was te bidden; en wij zaten neder en spraken tot de vrouwen die daar samengekomen waren.

En nadat zij gedoopt was, en haar huisgezin, bad zij ons, zeggende: Indien gij geoordeeld hebt dat ik de Heer getrouw ben, komt in mijn huis en blijft aldaar. En zij drong er bij ons op aan.

En het geschiedde, als wij naar de gebedsplaats gingen, dat ons een zekere dienstmaagd ontmoette, die een waarzeggende geest had, welke haar meesters grote winst aanbracht door waarzeggen.

Dezelfde volgde Paulus en ons en riep, zeggende: Deze mensen zijn dienstknechten van de allerhoogste God, die ons de weg der zaligheid verkondigen.

En dit deed zij vele dagen lang. Maar Paulus, dit moede zijnde, keerde zich om en zeide tot de geest: Ik gebied u in de naam van Jezus Christus, dat gij van haar uitgaat. En hij ging uit op hetzelfde uur.

En toen haar meesters zagen dat de hoop op hun gewin verdwenen was, grepen zij Paulus en Silas en sleepten hen naar de markt voor de overheid.