Dezelfde volgde Paulus en ons en riep, zeggende: Deze mensen zijn dienstknechten van de allerhoogste God, die ons de weg der zaligheid verkondigen.

En dit deed zij vele dagen lang. Maar Paulus, dit moede zijnde, keerde zich om en zeide tot de geest: Ik gebied u in de naam van Jezus Christus, dat gij van haar uitgaat. En hij ging uit op hetzelfde uur.

En toen haar meesters zagen dat de hoop op hun gewin verdwenen was, grepen zij Paulus en Silas en sleepten hen naar de markt voor de overheid.

En brachten hen voor de rechters, zeggende: Deze mensen brengen onze stad in grote verwarring, daar zij Joden zijn.

En zij verkondigen gewoonten die het ons niet geoorloofd is te ontvangen noch te onderhouden, omdat wij Romeinen zijn.

En nadat zij hun vele slagen toegebracht hadden, wierpen zij hen in de gevangenis, de bewaarder der gevangenis bevelende hen veilig te bewaren.

Die, zulk een bevel ontvangen hebbende, wierp hen in de binnenste kerker en maakte hun voeten vast in het blok.

En te middernacht baden Paulus en Silas en zongen lofzangen tot God; en de gevangenen hoorden hen.

En er was plotseling een grote aardbeving, zodat de fundamenten van de gevangenis bewogen werden; en onmiddellijk gingen alle deuren open en de boeien van allen werden losgemaakt.

En de bewaarder van de gevangenis ontwaakte uit zijn slaap, en ziende de deuren van de gevangenis geopend, trok hij zijn zwaard en zou zichzelf omgebracht hebben, meinende dat de gevangenen ontvlucht waren.