Daarop, o koning Agrippa, ben ik het hemelse gezicht niet ongehoorzaam geweest,

maar heb eerst aan hen te Damascus en te Jeruzalem, en door heel het land van Judea, en daarna aan de heidenen verkondigd dat zij zich moesten bekeren en tot God wenden, en werken doen die de bekering waardig zijn.

Om deze redenen hebben de Joden mij in de tempel gegrepen en geprobeerd mij te doden.

Maar doordat ik hulp van God heb ontvangen, sta ik tot op deze dag en getuig ik voor klein en groot, zonder iets anders te zeggen dan wat de profeten en Mozes hebben voorzegd dat geschieden zou:

dat de Christus zou lijden, dat Hij als eerste uit de dood zou opstaan, en dat Hij het licht zou verkondigen aan het volk en aan de heidenen.

Maar hij zei: Ik ben niet waanzinnig, edelachtbare Festus, maar ik spreek woorden van waarheid en nuchterheid.

Want de koning kent deze dingen, en tot hem spreek ik ook vrijmoedig; want ik ben ervan overtuigd dat hem niets hiervan verborgen is, want dit is niet in een hoek geschied.

Gelooft u de profeten, koning Agrippa? Ik weet dat u gelooft.

Toen zei Agrippa tot Paulus: Bijna overreed u mij een Christen te worden.

En Paulus zei: Ik zou God wensen dat niet alleen u, maar ook allen die mij heden horen, vroeg of laat zouden worden zoals ik ben, deze boeien uitgezonderd.