Toen zei Agrippa tot Paulus: Het is u toegestaan voor uzelf te spreken. Daarop strekte Paulus de hand uit en verdedigde zich:

Ik acht mijzelf gelukkig, koning Agrippa, dat ik mij vandaag voor u mag verdedigen tegen alles waarvan ik door de Joden beschuldigd word,

vooral omdat ik weet dat u bekend bent met alle gebruiken en geschilpunten onder de Joden. Daarom bid ik u mij geduldig aan te horen.

Mijn levenswandel van mijn jeugd af aan, die ik van het begin af onder mijn eigen volk te Jeruzalem heb geleid, is alle Joden bekend;

zij kennen mij van den beginne, en als zij willen getuigen, dan kunnen zij zeggen dat ik als een Farizeeër geleefd heb, overeenkomstig de strengste richting van onze godsdienst.

tot welke belofte onze twaalf stammen hopen te komen, terwijl zij dag en nacht God ernstig dienen. Om die hoop, koning Agrippa, word ik door de Joden beschuldigd.

Waarom zou het u ongelooflijk toeschijnen dat God de doden opwekt?

Ik was inderdaad van mening dat ik veel moest doen tegen de naam van Jezus van Nazareth.

Dat heb ik ook gedaan te Jeruzalem; en velen van de heiligen heb ik in de gevangenis opgesloten, nadat ik daartoe bevoegdheid van de overpriesters had ontvangen; en wanneer zij ter dood gebracht werden, stemde ik daarmee in.

En ik heb hen dikwijls in alle synagogen gestraft en hen trachten te dwingen te lasteren; en in buitensporige razernij tegen hen heb ik hen zelfs tot in vreemde steden vervolgd.