Maar toen zij hen geboden hadden de vergadering te verlaten, overlegden zij onder elkaar,

Zeggende: Wat zullen wij met deze mannen doen? Want dat er door hen een opmerkelijk wonder is gedaan is openbaar voor allen die in Jeruzalem wonen; en wij kunnen het niet ontkennen.

Maar opdat het zich niet verder verspreide onder het volk, laat ons hun ernstig dreigen, dat zij voortaan tot niemand spreken in deze naam.

En zij riepen hen, en geboden hun in het geheel niet te spreken noch te leren in de naam van Jezus.

Maar Petrus en Johannes antwoordden hun en zeiden: Of het rechtvaardig is voor God, naar u meer te luisteren dan naar God, oordeelt gij zelf.

Zo dreigden zij hen verder en lieten hen gaan, omdat zij niets vonden waarmee zij hen konden straffen, om het volk; want allen verheerlijkten God over hetgeen geschied was.

Want de man op wie dit teken van genezing geschied was, was boven de veertig jaar oud.

En toen zij losgelaten waren, gingen zij naar hun eigen gezelschap en berichtten alles wat de overpriesters en de oudsten hun gezegd hadden.

En toen zij dat hoorden, hieven zij eensgezind hun stem op tot God en zeiden: Heer, U bent de God die de hemel en de aarde en de zee gemaakt heeft, en alles wat daarin is;

U die door de mond van Uw knecht David gezegd hebt: Waarom woeden de heidenen, en bedenken de volken ijdele dingen?