O, waart gij als mijn broeder, die de borsten van mijn moeder gezogen heeft! Als ik u buiten vond, zou ik u kussen; ja, men zou mij niet verachten.

Ik zou u leiden en u brengen in het huis van mijn moeder, die mij onderwijzen zou; ik zou u doen drinken van gekruide wijn, van het sap van mijn granaatappel.

Zijn linkerhand zij onder mijn hoofd en zijn rechterhand omhelze mij.

Wie is zij, die opkomt uit de woestijn, leunende op haar geliefde? Ik wekte u op onder de appelboom; daar baarde uw moeder u, daar baarde zij u die u gebaard heeft.

Zet mij als een zegel op uw hart, als een zegel op uw arm; want de liefde is sterk als de dood, de ijver is wreed als het graf; haar gloed is een gloed van vuur, een zeer hevige vlam.

Vele wateren kunnen de liefde niet blussen, en rivieren kunnen haar niet verdrinken; al gaf iemand al het goed van zijn huis voor de liefde, hij zou ten enenmale veracht worden.

Wij hebben een kleine zuster, en zij heeft geen borsten; wat zullen wij voor onze zuster doen op de dag dat over haar gesproken wordt?

Als zij een muur is, zullen wij op haar een zilveren paleis bouwen; en als zij een deur is, zullen wij haar omschotten met cederen planken.