Gedenk toch, bid ik U, dat U mij als leem hebt gemaakt; wilt U mij dan tot stof doen wederkeren?

Hebt U mij niet als melk uitgestort, en mij als kaas gestold?

U hebt mij met huid en vlees bekleed, en mij met beenderen en zenuwen omvlochten.

U hebt mij leven en goedertierenheid geschonken, en Uw zorg heeft mijn geest bewaard.

En deze dingen hebt U in Uw hart verborgen; ik weet dat dit bij U is.

Ben ik goddeloos, wee mij; en ben ik rechtvaardig, toch zal ik mijn hoofd niet opheffen. Ik ben vol van schaamte; zie dan mijn verdrukking;

Want het neemt toe. U jaagt mij na als een felle leeuw; en opnieuw betoont U Zich wonderbaar aan mij.

U vernieuwt Uw getuigen tegen mij, en vermenigvuldigt Uw toorn jegens mij; beurtelings komen aanvallen en strijd over mij.

Waarom dan hebt U mij uit de moederschoot voortgebracht? Och, dat ik de geest had gegeven, en geen oog mij had gezien!

Ik had moeten zijn alsof ik er niet geweest was; ik had van de moederschoot naar het graf gedragen moeten worden.