U hebt mij met huid en vlees bekleed, en mij met beenderen en zenuwen omvlochten.

U hebt mij leven en goedertierenheid geschonken, en Uw zorg heeft mijn geest bewaard.

En deze dingen hebt U in Uw hart verborgen; ik weet dat dit bij U is.

Indien ik zondig, dan merkt U mij op, en U zult mij van mijn ongerechtigheid niet vrijspreken.

Ben ik goddeloos, wee mij; en ben ik rechtvaardig, toch zal ik mijn hoofd niet opheffen. Ik ben vol van schaamte; zie dan mijn verdrukking;

U vernieuwt Uw getuigen tegen mij, en vermenigvuldigt Uw toorn jegens mij; beurtelings komen aanvallen en strijd over mij.

Waarom dan hebt U mij uit de moederschoot voortgebracht? Och, dat ik de geest had gegeven, en geen oog mij had gezien!

Ik had moeten zijn alsof ik er niet geweest was; ik had van de moederschoot naar het graf gedragen moeten worden.

Zijn mijn dagen niet weinige? Houd dan op, en laat mij alleen, opdat ik een weinig verkwikking moge hebben,

Voordat ik heenga naar de plaats waarvan ik niet terugkeer, naar het land van duisternis en de schaduw des doods;