Want het neemt toe. U jaagt mij na als een felle leeuw; en opnieuw betoont U Zich wonderbaar aan mij.

U vernieuwt Uw getuigen tegen mij, en vermenigvuldigt Uw toorn jegens mij; beurtelings komen aanvallen en strijd over mij.

Waarom dan hebt U mij uit de moederschoot voortgebracht? Och, dat ik de geest had gegeven, en geen oog mij had gezien!

Ik had moeten zijn alsof ik er niet geweest was; ik had van de moederschoot naar het graf gedragen moeten worden.

Zijn mijn dagen niet weinige? Houd dan op, en laat mij alleen, opdat ik een weinig verkwikking moge hebben,

Een land van donkerheid, gelijk de duisternis zelf; en van de schaduw des doods, zonder enige orde, en waar het licht is als de duisternis.