U hebt mij leven en goedertierenheid geschonken, en Uw zorg heeft mijn geest bewaard.

En deze dingen hebt U in Uw hart verborgen; ik weet dat dit bij U is.

Indien ik zondig, dan merkt U mij op, en U zult mij van mijn ongerechtigheid niet vrijspreken.

Ben ik goddeloos, wee mij; en ben ik rechtvaardig, toch zal ik mijn hoofd niet opheffen. Ik ben vol van schaamte; zie dan mijn verdrukking;

Want het neemt toe. U jaagt mij na als een felle leeuw; en opnieuw betoont U Zich wonderbaar aan mij.

Waarom dan hebt U mij uit de moederschoot voortgebracht? Och, dat ik de geest had gegeven, en geen oog mij had gezien!

Ik had moeten zijn alsof ik er niet geweest was; ik had van de moederschoot naar het graf gedragen moeten worden.

Zijn mijn dagen niet weinige? Houd dan op, en laat mij alleen, opdat ik een weinig verkwikking moge hebben,

Voordat ik heenga naar de plaats waarvan ik niet terugkeer, naar het land van duisternis en de schaduw des doods;

Een land van donkerheid, gelijk de duisternis zelf; en van de schaduw des doods, zonder enige orde, en waar het licht is als de duisternis.