Zie, als wilde ezels in de woestijn gaan zij uit om te werken; zij staan vroeg op om te roven; de wildernis levert voedsel voor hen en hun kinderen.

Zij maaien ieder zijn koren op het veld; en zij lezen de druiven van de goddeloze.

Zij doen de naakten overnachten zonder kleding, zodat zij geen bedekking hebben in de kou.

Zij worden nat van de buien der bergen, en omhelzen de rots bij gebrek aan een schuilplaats.

Zij rukken de vaderloze van de borst, en nemen een pand van de arme.

Die olie persen binnen hun muren, en hun wijnpersen treden, maar dorst lijden.

De mensen kermen vanuit de stad, en de ziel der gewonden schreeuwt het uit; maar God rekent hen dit niet als dwaasheid toe.

Zij behoren tot hen die tegen het licht in opstand komen; zij kennen zijn wegen niet, noch verblijven zij op zijn paden.

De moordenaar staat bij het aanbreken van het licht op en doodt de arme en behoeftige; en in de nacht is hij als een dief.

Het oog van de echtbreker wacht ook op de schemering, en zegt: Geen oog zal mij zien; en hij vermomt zijn gezicht.