Wie heeft haar maten bepaald, als gij het weet? Of wie heeft het meetsnoer over haar uitgestrekt?

Waarop zijn haar grondslagen vastgemaakt? Of wie heeft haar hoeksteen gelegd,

Toen de morgensterren tezamen zongen, en al de zonen Gods jubelden van vreugde?

Of wie heeft de zee met deuren afgesloten, toen zij uitbrak alsof zij uit een moederschoot was voortgekomen?

Toen Ik de wolk tot haar kleed maakte, en de dikke duisternis tot haar windeldoek,

En zeide: Tot hiertoe zult gij komen en niet verder; en hier zal uw trotse golven gesteld worden?

Hebt gij ooit de morgen geboden sinds uw dagen begonnen; en de dageraad zijn plaats doen kennen,

Opdat het de einden der aarde zou grijpen, zodat de goddelozen daaruit worden geschud?

Het wordt omgekeerd als klei onder het zegel; en zij staan als een kleed.

En van de goddelozen wordt hun licht onthouden, en de opgeheven arm zal worden gebroken.