Of wie heeft de zee met deuren afgesloten, toen zij uitbrak alsof zij uit een moederschoot was voortgekomen?

Toen Ik de wolk tot haar kleed maakte, en de dikke duisternis tot haar windeldoek,

En voor haar Mijn vastgestelde grens doorbrak, en grendels en deuren stelde,

En zeide: Tot hiertoe zult gij komen en niet verder; en hier zal uw trotse golven gesteld worden?

Hebt gij ooit de morgen geboden sinds uw dagen begonnen; en de dageraad zijn plaats doen kennen,

Het wordt omgekeerd als klei onder het zegel; en zij staan als een kleed.

En van de goddelozen wordt hun licht onthouden, en de opgeheven arm zal worden gebroken.

Zijt gij doorgedrongen tot de bronnen der zee? Of hebt gij gewandeld in het doorzoeken van de diepte?

Zijn u de poorten des doods geopend? Of hebt gij de deuren van de schaduw des doods gezien?

Hebt gij de breedte der aarde overzien? Verklaar het, indien gij dit alles weet.