Toen ging een geest voor mijn aangezicht voorbij; het haar van mijn vlees rees te berge:

Hij stond stil, maar ik kon zijn gedaante niet onderscheiden; een beeld was voor mijn ogen; er was stilte, en ik hoorde een stem die zeide:

Kan een sterfelijk mens rechtvaardiger zijn dan God? Kan een man reiner zijn dan zijn Maker?

Zie, op Zijn dienaren stelt Hij geen vertrouwen, en Zijn engelen rekent Hij dwaasheid toe:

Hoeveel te minder dan hen die in huizen van leem wonen, wier grondslag in het stof is, die verplet worden voor een mot?

Vaart hun uitnemendheid niet weg? Zij sterven, zelfs zonder wijsheid.