Zijn schubben zijn zijn trots, als met een hechte zegel gesloten.

De ene is zo dicht bij de andere, dat er geen lucht tussen kan komen.

Zij zijn aan elkaar gehecht, zij kleven samen, zodat zij niet van elkaar gescheiden kunnen worden.

Door zijn niezen schittert een licht, en zijn ogen zijn als de oogleden van de dageraad.

Uit zijn muil komen brandende fakkels, en vonken van vuur springen eruit.

Zijn adem ontsteekt kolen, en een vlam gaat uit zijn muil.

In zijn nek woont kracht, en voor hem springt smart in blijdschap om.

De plooien van zijn vlees zijn aan elkaar gehecht: zij zijn vast in zichzelf; zij kunnen niet bewogen worden.

Zijn hart is zo vast als een steen; ja, zo hard als een stuk van de onderste molensteen.

Wanneer hij zich opheft, worden de machtigen bevreesd: door zijn stampijen ontzetten zij zich.