Zij namen dan de steen weg van de plaats waar de overledene gelegd was. En Jezus hief Zijn ogen op en zeide: Vader, Ik dank U dat U Mij verhoord hebt.

En Ik wist dat U Mij altijd verhoort, maar om het volk dat rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij geloven dat U Mij gezonden hebt.

En toen Hij dit gezegd had, riep Hij met luider stem: Lazarus, kom naar buiten!

En de gestorve­ne kwam naar buiten, aan handen en voeten gebonden met grafdoeken, en zijn gezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Maakt hem los en laat hem gaan.

Velen dan van de Joden die tot Maria gekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in Hem.

Toen riepen de overpriesters en de Farizeeën de raad bijeen en zeiden: Wat doen wij? Want deze Mens doet vele tekenen.

Indien wij Hem zo laten begaan, zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen en zowel onze plaats als ons volk wegnemen.

En een van hen, Kajafas genaamd, die dat jaar hogepriester was, zeide tot hen: Gij weet helemaal niets,

en gij overweegt niet dat het nuttig voor ons is dat één mens sterft voor het volk, en niet heel het volk verloren gaat.

En dit zeide hij niet uit zichzelf, maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij dat Jezus sterven zou voor het volk,