En de gestorve­ne kwam naar buiten, aan handen en voeten gebonden met grafdoeken, en zijn gezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Maakt hem los en laat hem gaan.

Velen dan van de Joden die tot Maria gekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in Hem.

Maar sommigen van hen gingen naar de Farizeeën en vertelden hun wat Jezus gedaan had.

Toen riepen de overpriesters en de Farizeeën de raad bijeen en zeiden: Wat doen wij? Want deze Mens doet vele tekenen.

Indien wij Hem zo laten begaan, zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen en zowel onze plaats als ons volk wegnemen.

en gij overweegt niet dat het nuttig voor ons is dat één mens sterft voor het volk, en niet heel het volk verloren gaat.

En dit zeide hij niet uit zichzelf, maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij dat Jezus sterven zou voor het volk,

en niet alleen voor dat volk, maar ook opdat Hij de verstrooide kinderen van God tot één zou vergaderen.

Van die dag af dan beraadslaagden zij om Hem te doden.

Jezus dan wandelde niet meer openlijk onder de Joden, maar ging vandaar naar een landstreek nabij de woestijn, naar een stad genaamd Efraïm, en verbleef daar met Zijn discipelen.