Maar de Joden geloofden niet van hem dat hij blind geweest was en het gezicht ontvangen had, totdat zij de ouders riepen van hem die het gezicht ontvangen had.

En zij vroegen hun: Is dit uw zoon, van wie u zegt dat hij blind geboren is? Hoe ziet hij dan nu?

Zijn ouders antwoordden hun en zeiden: Wij weten dat dit onze zoon is en dat hij blind geboren is;

maar hoe hij nu ziet, weten wij niet; of wie zijn ogen geopend heeft, weten wij niet; hij heeft de leeftijd bereikt, vraag het hem; hij zal voor zichzelf spreken.

Deze woorden spraken zijn ouders, omdat zij de Joden vreesden; want de Joden hadden reeds afgesproken dat, als iemand Hem als de Christus zou belijden, hij uit de synagoge zou worden geworpen.

Toen riepen zij de man die blind was geweest, opnieuw, en zeiden tot hem: Geef God de eer; wij weten dat deze man een zondaar is.

Hij antwoordde en zei: Of hij een zondaar is, weet ik niet; één ding weet ik, dat ik blind was en nu zie.

Zij zeiden dan weer tot hem: Wat deed Hij u? Hoe heeft Hij uw ogen geopend?

Hij antwoordde hun: Ik heb het u al gezegd, en u hebt niet geluisterd; waarom wilt u het opnieuw horen? Wilt u soms ook zijn discipelen worden?

Toen beschimpten zij hem en zeiden: Jij bent zijn discipel, maar wij zijn discipelen van Mozes.