Toen bad Jona tot de HEER zijn God vanuit de buik van de vis,

en zei: In mijn benauwdheid riep ik tot de HEER, en Hij antwoordde mij; vanuit de schoot van het dodenrijk riep ik om hulp, en U hoorde mijn stem.

Want U had mij geworpen in de diepte, in het hart van de zeeën, en de stromen omringden mij; al Uw golven en Uw baren gingen over mij heen.

Toen zei ik: Ik ben weggedreven van voor Uw ogen; nochtans zal ik weer opzien naar Uw heilige tempel.

Ik daalde af tot de grondvesten van de bergen; de aarde met haar grendels was voor altijd om mij heen. Maar U hebt mijn leven opgevoerd uit het verderf, o HEER, mijn God.

Toen mijn ziel in mij bezweek, dacht ik aan de HEER, en mijn gebed kwam tot U, in Uw heilige tempel.

Zij die ijdele afgoden vereren, verlaten hun eigen genade.

Maar ik zal U offeren met een stem van lofzegging; ik zal betalen wat ik beloofd heb. Het heil is van de HEER.

En de HEER sprak tot de vis, en hij spuwde Jona uit op het droge land.