En Jozua schreef deze woorden in het boek der wet Gods, en nam een grote steen, en richtte die daar op onder een eik, die bij het heiligdom van de HEER was.

En Jozua zeide tot het gehele volk: Zie, deze steen zal een getuige voor ons zijn; want hij heeft al de woorden van de HEER gehoord die Hij tot ons gesproken heeft; hij zal dan een getuige voor u zijn, opdat gij uw God niet verloochent.

Zo liet Jozua het volk gaan, een ieder naar zijn erfdeel.

En het geschiedde na deze dingen, dat Jozua, de zoon van Nun, de knecht van de HEER, stierf, honderd en tien jaren oud.

En zij begroeven hem op de grens van zijn erfdeel in Timnath-Sera, dat op het gebergte Efraïm ligt, aan de noordzijde van de berg Gaäs.

En de beenderen van Jozef, die de kinderen van Israël uit Egypte meegebracht hadden, begroeven zij te Sichem, op een stuk land dat Jakob gekocht had van de zonen van Hemor, de vader van Sichem, voor honderd geldstukken; en het werd de erfenis van de kinderen van Jozef.

En Eleazar, de zoon van Aäron, stierf; en zij begroeven hem op de heuvel die aan zijn zoon Pinehas toebehoorde, die hem gegeven was op het gebergte Efraïm.