En de HEER zeide tot Jozua: Strek de speer die in uw hand is, uit naar Ai; want Ik zal haar in uw hand geven. En Jozua strekte de speer die hij in zijn hand had, uit naar de stad.

En de hinderlaag stond snel op uit haar plaats en liep zodra hij zijn hand had uitgestrekt; en zij trokken de stad in en namen haar in, en haastten zich en staken de stad in brand.

En toen de mannen van Ai achterom keken, zagen zij, en zie, de rook van de stad steeg op ten hemel, en zij hadden geen macht om hierheen of daarheen te vluchten; en het volk dat naar de woestijn gevlucht was, keerde zich om tegen de achtervolgers.

En toen Jozua en geheel Israël zagen dat de hinderlaag de stad had ingenomen en dat de rook van de stad opsteeg, keerden zij terug en versloegen de mannen van Ai.

En de anderen kwamen uit de stad hen tegemoet; zodat zij midden in Israël waren, de enen aan deze zijde en de anderen aan die zijde; en zij versloegen hen, zodat zij niemand van hen lieten overblijven of ontkomen.

En het geschiedde, toen Israël een einde had gemaakt met het doden van alle inwoners van Ai op het veld, in de woestijn waarheen zij hen achtervolgd hadden, en zij allen gevallen waren door de scherpte des zwaards, totdat zij vernietigd waren, dat alle Israëlieten terugkeerden naar Ai en sloegen haar met de scherpte des zwaards.

En het geschiedde, dat allen die op die dag vielen, mannen en vrouwen, twaalf duizend waren, al de inwoners van Ai.

Want Jozua trok zijn hand niet terug waarmee hij de speer had uitgestrekt, totdat hij alle inwoners van Ai geheel had vernietigd.

Alleen het vee en de buit van die stad namen de Israëlieten voor zichzelf als roof, naar het woord van de HEER dat Hij Jozua geboden had.

En Jozua verbrandde Ai en maakte het een eeuwige puinhoop, een woestenij tot op de huidige dag.