En toen Jozua en geheel Israël zagen dat de hinderlaag de stad had ingenomen en dat de rook van de stad opsteeg, keerden zij terug en versloegen de mannen van Ai.

En de anderen kwamen uit de stad hen tegemoet; zodat zij midden in Israël waren, de enen aan deze zijde en de anderen aan die zijde; en zij versloegen hen, zodat zij niemand van hen lieten overblijven of ontkomen.

En de koning van Ai namen zij levend gevangen en brachten hem tot Jozua.

En het geschiedde, toen Israël een einde had gemaakt met het doden van alle inwoners van Ai op het veld, in de woestijn waarheen zij hen achtervolgd hadden, en zij allen gevallen waren door de scherpte des zwaards, totdat zij vernietigd waren, dat alle Israëlieten terugkeerden naar Ai en sloegen haar met de scherpte des zwaards.

En het geschiedde, dat allen die op die dag vielen, mannen en vrouwen, twaalf duizend waren, al de inwoners van Ai.

Alleen het vee en de buit van die stad namen de Israëlieten voor zichzelf als roof, naar het woord van de HEER dat Hij Jozua geboden had.

En Jozua verbrandde Ai en maakte het een eeuwige puinhoop, een woestenij tot op de huidige dag.

En de koning van Ai hing hij aan een boom tot de avond; en zodra de zon onderging, gebood Jozua dat zij zijn lichaam van de boom zouden afnemen en het werpen aan de ingang van de stadspoort, en er een grote steenhoop over opwerpen, die er tot op de huidige dag is.

Toen bouwde Jozua een altaar voor de HEER, de God van Israël, op de berg Ebal,

zoals Mozes, de dienaar van de HEER, de kinderen Israëls had geboden, zoals geschreven staat in het wetboek van Mozes: een altaar van onbewerkte stenen, waarover geen ijzer is geheven. En zij offerden daarop brandoffers aan de HEER en brachten vredeoffers.