Want Jozua trok zijn hand niet terug waarmee hij de speer had uitgestrekt, totdat hij alle inwoners van Ai geheel had vernietigd.

Alleen het vee en de buit van die stad namen de Israëlieten voor zichzelf als roof, naar het woord van de HEER dat Hij Jozua geboden had.

En Jozua verbrandde Ai en maakte het een eeuwige puinhoop, een woestenij tot op de huidige dag.

En de koning van Ai hing hij aan een boom tot de avond; en zodra de zon onderging, gebood Jozua dat zij zijn lichaam van de boom zouden afnemen en het werpen aan de ingang van de stadspoort, en er een grote steenhoop over opwerpen, die er tot op de huidige dag is.

Toen bouwde Jozua een altaar voor de HEER, de God van Israël, op de berg Ebal,

En hij schreef daar op de stenen een afschrift van de wet van Mozes, die hij schreef in tegenwoordigheid van de kinderen Israëls.

En geheel Israël, met hun oudsten, hun opzieners en hun rechters, stonden aan weerszijden van de ark, tegenover de priesters, de Levieten, die de ark van het verbond van de HEER droegen, zowel de vreemdeling als de ingeborene; de helft van hen tegenover de berg Gerizim en de helft tegenover de berg Ebal, zoals Mozes, de dienaar van de HEER, tevoren had geboden, om het volk Israël te zegenen.

En daarna las hij al de woorden van de wet voor, de zegeningen en de vervloekingen, overeenkomstig alles wat geschreven staat in het wetboek.

Er was geen woord van alles wat Mozes geboden had, dat Jozua niet voorlas voor de gehele vergadering van Israël, met de vrouwen en de kleinen, en de vreemdelingen die onder hen verkeerden.