Hij legt zijn mond in het stof; misschien is er hoop.

Hij biedt zijn wang aan hem die hem slaat; hij is verzadigd van smaad.

Want de HEER zal niet voor eeuwig verstoten.

Maar hoewel Hij smart veroorzaakt, zal Hij toch barmhartig zijn naar de veelheid van Zijn goedertierenheden.

Want Hij verdrukt niet van harte, noch bedroeft Hij de mensenkinderen willens en wetens.

Om het recht van een man te verdraaien voor het aangezicht van de Allerhoogste.

Om een man in zijn zaak te verdrukken — de HEER keurt dit niet goed.

Wie is hij die spreekt en het geschiedt, wanneer de Heer het niet gebiedt?

Gaat uit de mond van de Allerhoogste niet zowel het kwade als het goede voort?

Waarom zou een levend mens klagen, een man wegens de straf voor zijn zonden?