Vorsten zijn aan hun handen opgehangen; de ouderlingen werden niet geëerd.

Zij namen de jongemannen om te malen en de kinderen bezweken onder het hout.

De oudsten zijn weggebleven van de poort, de jongemannen van hun muziek.

De vreugde van ons hart heeft opgehouden; onze dans is veranderd in rouw.

De kroon is van ons hoofd gevallen; wee ons, want wij hebben gezondigd!

Om de berg Sion, die verwoest is; de vossen lopen er op rond.

U, o HEER, blijft tot in eeuwigheid; Uw troon van geslacht tot geslacht.

Waarom vergeet U ons voor altijd en verlaat U ons zo lange tijd?

Bekeer ons tot U, o HEER, en wij zullen bekeerd worden; vernieuw onze dagen als vanouds.

Maar U hebt ons ten enenmale verworpen; U bent zeer toornig op ons.