Wij haalden ons brood met gevaar van ons leven, vanwege het zwaard in de woestijn.

Onze huid was zwart geworden als een oven, vanwege de verschrikkelijke hongersnood.

Zij hebben de vrouwen in Sion geschonden en de maagden in de steden van Juda.

Vorsten zijn aan hun handen opgehangen; de ouderlingen werden niet geëerd.

Zij namen de jongemannen om te malen en de kinderen bezweken onder het hout.

De vreugde van ons hart heeft opgehouden; onze dans is veranderd in rouw.

De kroon is van ons hoofd gevallen; wee ons, want wij hebben gezondigd!

Hierom is ons hart mat geworden; om deze dingen zijn onze ogen verduisterd.

Om de berg Sion, die verwoest is; de vossen lopen er op rond.

U, o HEER, blijft tot in eeuwigheid; Uw troon van geslacht tot geslacht.