De oudsten zijn weggebleven van de poort, de jongemannen van hun muziek.

De vreugde van ons hart heeft opgehouden; onze dans is veranderd in rouw.

De kroon is van ons hoofd gevallen; wee ons, want wij hebben gezondigd!

Hierom is ons hart mat geworden; om deze dingen zijn onze ogen verduisterd.

Om de berg Sion, die verwoest is; de vossen lopen er op rond.

Waarom vergeet U ons voor altijd en verlaat U ons zo lange tijd?

Bekeer ons tot U, o HEER, en wij zullen bekeerd worden; vernieuw onze dagen als vanouds.

Maar U hebt ons ten enenmale verworpen; U bent zeer toornig op ons.