Een zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien; en terwijl hij zaaide, viel een deel langs de weg, en het werd vertrapt, en de vogels des hemels aten het op.

En een ander deel viel op de rots; en toen het opgeschoten was, verdorde het, omdat het geen vocht had.

En een ander deel viel tussen de dorens; en de dorens schoten mee op en verstikten het.

En een ander deel viel in goede aarde, en schoot op en droeg vrucht, honderdvoudig. En toen Hij dit gezegd had, riep Hij: Wie oren heeft om te horen, die hore.

En Zijn discipelen vroegen Hem: Wat zou deze gelijkenis betekenen?

Dit nu is de gelijkenis: Het zaad is het woord Gods.

Die langs de weg zijn, zijn zij die horen; dan komt de duivel en neemt het woord weg uit hun harten, opdat zij niet zouden geloven en behouden worden.

Die op de rots zijn, zijn zij die, wanneer zij horen, het woord met blijdschap ontvangen; en dezen hebben geen wortel, die voor een tijd geloven en in de tijd van verzoeking afvallen.

En wat onder de doornen viel, zijn zij die, wanneer zij gehoord hebben, heengaan en verstikt worden door de zorgen en rijkdommen en genoegens van dit leven, en geen vrucht tot volkomenheid voortbrengen.

Maar wat op de goede grond is, zijn zij die in een oprecht en goed hart het woord, gehoord hebbende, bewaren en met volharding vrucht voortbrengen.