En Hij begon tot hen te spreken door gelijkenissen. Een man plantte een wijngaard, en zette er een heg omheen, en groef een wijnpers, en bouwde een toren, en verhuurde hem aan pachters, en reisde naar een ver land.

En op de bestemde tijd zond hij een dienstknecht tot de pachters, om van de pachters de vrucht van de wijngaard te ontvangen.

En zij grepen hem, en sloegen hem, en zonden hem ledig heen.

En hij zond wederom een ander; en die doodden zij, en ook velen anderen; sommigen sloegen zij en anderen doodden zij.

Nog had hij één zoon, zijn geliefde; ook die zond hij als laatste tot hen, zeggende: Zij zullen mijn zoon ontzien.

Maar die pachters zeiden onder elkander: Dit is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, en de erfenis zal de onze zijn.

En zij namen hem, en doodden hem, en wierpen hem buiten de wijngaard.

Wat zal dan de heer van de wijngaard doen? Hij zal komen en de pachters verdelgen, en de wijngaard aan anderen geven.