Want hij was dikwijls met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren door hem stukgerukt en de boeien verbrijzeld; en niemand was in staat hem te bedwingen.

En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en zichzelf met stenen verwondende.

Maar toen hij Jezus van verre zag, liep hij toe en wierp zich voor Hem neder,

En riep met luider stem en zeide: Wat heb ik met U te maken, Jezus, Gij Zoon van de allerhoogste God? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt.

Want Hij had tot hem gezegd: Ga uit van de man, gij onreine geest.

En hij smeekte Hem dringend dat Hij hen niet uit het land zou wegzenden.

Nu was daar bij de bergen een grote kudde zwijnen aan het grazen.

En al de duivelen smeekten Hem, zeggende: Zend ons in de zwijnen, opdat wij in hen mogen varen.

En Jezus stond het hun terstond toe. En de onreine geesten voeren uit en voeren in de zwijnen; en de kudde stortte zich van de steile helling in de zee, (zij waren omtrent tweeduizend,) en zij verdronken in de zee.

En die de zwijnen weidden, vluchtten en berichtten het in de stad en op het land. En zij gingen uit om te zien wat er geschied was.