Nu geschiedde het, toen Sanballat en Tobia en Gesem de Arabier en de rest van onze vijanden hoorden dat ik de muur had gebouwd en dat er geen bres meer in was overgebleven — hoewel ik te dien tijde de deuren nog niet in de poorten had gesteld —

Dat Sanballat en Gesem mij een boodschap zonden en zeiden: Kom, laat ons samenkomen in een van de dorpen in de vlakte van Ono. Maar zij dachten mij kwaad te doen.

En zij zonden mij vier maal op deze wijze een boodschap, en ik antwoordde hen telkens op dezelfde manier.

Toen zond Sanballat zijn knecht op dezelfde wijze de vijfde maal tot mij, met een open brief in zijn hand,

Daarin stond geschreven: Onder de heidenen is het gehoord — en Gasmu zegt het — dat gij en de Joden van plan zijn te rebelleren; daarom bouwt gij de muur, opdat gij hun koning kunt worden, naar luid van deze woorden.

En gij hebt ook profeten aangesteld om van u in Jeruzalem te prediken en te zeggen: Er is een koning in Juda! En nu zal dit aan de koning worden bericht overeenkomstig deze woorden. Kom dan nu, en laat ons samen raad plegen.

Toen zond ik tot hem met de boodschap: Er zijn geen zulke dingen gedaan als gij zegt, maar gij verzint ze uit uw eigen hart.