En Mozes zeide: Het volk, in welks midden ik ben, telt zeshonderdduizend man te voet; en U hebt gezegd: Ik zal hun vlees geven, dat zij een volle maand lang eten.

Zullen voor hen de kudden schapen en runderen geslacht worden, om hun genoeg te hebben? of zullen alle vissen van de zee voor hen bijeengegaard worden, om hun genoeg te hebben?

En de HEER zeide tot Mozes: Is des HEREN hand te kort geworden? Nu zult gij zien of Mijn woord u zal overkomen of niet.

En Mozes ging uit en verkondigde het volk de woorden van de HEER, en vergaderde de zeventig mannen van de oudsten des volks, en stelde hen rondom de tent.

En de HEER daalde neder in de wolk, en sprak tot hem, en nam van de Geest die op hem was, en legde die op de zeventig oudsten; en het geschiedde, toen de Geest op hen rustte, dat zij profeteerden, en hielden niet op.

En een jongeman liep heen en berichtte het Mozes, en zeide: Eldad en Medad profeteren in het kamp.

En Jozua, de zoon van Nun, de dienaar van Mozes, één van zijn uitgelezen mannen, antwoordde en zeide: Mijn heer Mozes, verhinder hen.

En Mozes zeide tot hem: Zijt gij jaloers om mijnentwil? Och, of al het volk des HEREN profeten waren, en de HEER Zijn Geest op hen legde!

En Mozes keerde terug naar het kamp, hij en de oudsten van Israël.

En er stak een wind op van de HEER, en bracht kwartels van de zee, en liet ze bij het kamp neervallen, als het ware een dagreis aan deze zijde en als het ware een dagreis aan de andere zijde, rondom het kamp, en als het ware twee ellen hoog op de oppervlakte der aarde.