En waarom heeft de HEER ons in dit land gebracht, om door het zwaard te vallen, zodat onze vrouwen en onze kinderen een prooi worden? Was het niet beter voor ons terug te keren naar Egypte?

En zij zeiden de een tot de ander: Laten wij een aanvoerder aanstellen en terugkeren naar Egypte.

Toen vielen Mozes en Aäron op hun aangezicht voor de gehele vergadering van de gemeente der kinderen Israëls.

En Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, die behoorden tot degenen die het land verkend hadden, scheurden hun klederen;

en zij spraken tot de gehele gemeente der kinderen Israëls en zeiden: Het land dat wij doortrokken om het te verkennen, is een uitermate goed land.

Weest alleen niet weerspannig tegen de HEER, en vreest het volk van dat land niet; want zij zijn ons tot brood. Hun bescherming heeft hen verlaten, en de HEER is met ons; vreest hen niet.

Maar de gehele vergadering dreigde hen met steniging. Toen verscheen de heerlijkheid van de HEER in de tent der samenkomst voor alle kinderen Israëls.

En de HEER zei tot Mozes: Hoe lang zal dit volk Mij tarten? en hoe lang zullen zij niet in Mij geloven, ondanks alle tekenen die Ik in hun midden gedaan heb?

Ik zal hen met de pest slaan en hen onterven, en uit u een groter en machtiger volk maken dan zij.

En Mozes zei tot de HEER: Dan zullen de Egyptenaren het horen, want Gij hebt dit volk door Uw kracht uit hun midden geleid;