Op de twaalfde dag bracht Ahira, de zoon van Enan, vorst van de kinderen van Naftali, zijn offer:

Zijn offer was één zilveren schotel van honderd en dertig sikkel gewicht, één zilveren schaal van zeventig sikkel, naar de sikkel van het heiligdom; beide vol fijn meel gemengd met olie als een spijsoffer:

Één gouden lepel van tien sikkel, vol reukwerk:

Één jonge stier, één ram, één lam van het eerste jaar, als brandoffer:

Één geitenbok als zondoffer:

Dit was de wijding van het altaar op de dag dat het gezalfd werd, door de vorsten van Israël: twaalf zilveren schotels, twaalf zilveren schalen, twaalf gouden lepels:

Elke zilveren schotel woog honderd en dertig sikkel, elke schaal zeventig: al het zilverwerk woog tweeduizend vierhonderd sikkel, naar de sikkel van het heiligdom:

De gouden lepels waren twaalf, vol reukwerk, elk van tien sikkel, naar de sikkel van het heiligdom: al het goud van de lepels was honderd en twintig sikkel.

Al het vee voor het brandoffer waren twaalf stieren, twaalf rammen, twaalf lammeren van het eerste jaar, met hun spijsoffer: en de geitenbokken voor het zondoffer twaalf.

En al het vee voor het dankoffer waren vierentwintig stieren, zestig rammen, zestig bokken, zestig lammeren van het eerste jaar. Dit was de wijding van het altaar, nadat het gezalfd was.