En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, nederdalen van God uit de hemel, toebereid als een bruid die voor haar man versierd is.

En ik hoorde een grote stem uit de hemel zeggen: Zie, de tabernakel van God is bij de mensen, en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn.

En God zal alle tranen van hun ogen afwissen; en de dood zal er niet meer zijn, noch rouw, noch geschrei, noch pijn zal er meer zijn: want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.

En Hij die op de troon zat, sprak: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tot mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en getrouw.

En Hij zei tot mij: Het is geschied. Ik ben de Alfa en de Omega, het begin en het einde. Ik zal hem die dorst heeft, vrijelijk geven van de fontein van het water des levens.

Maar de vreesachtigen, en de ongelovigen, en de gruwelijken, en de moordenaars, en de hoereerders, en de tovenaars, en de afgodendienaars, en alle leugenaars, zullen hun deel hebben in de poel die brandt van vuur en zwavel; dit is de tweede dood.

En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, vol van de zeven laatste plagen, kwam tot mij en sprak met mij, zeggende: Kom herwaarts, ik zal u de bruid, de vrouw des Lams, tonen.

En hij voerde mij weg in de geest naar een grote en hoge berg, en hij toonde mij de grote stad, het heilige Jeruzalem, neerdalende uit de hemel van God,

Hebbende de heerlijkheid Gods; en haar glans was als een allerkostbaarste steen, ja als een jaspissteen, helder als kristal;

En zij had een grote en hoge muur, met twaalf poorten, en bij de poorten twaalf engelen, en namen daarop geschreven, namelijk de namen van de twaalf stammen van de kinderen Israëls.