Voorts beschouwde ik al het zwoegen en al het bekwame werk, dat een mens daarvoor benijd wordt door zijn naaste. Dit is ook ijdelheid en kwelling des geestes.

De dwaas vouwt zijn handen ineen en verteert zijn eigen vlees.

Beter is een handvol met rust dan beide handen vol met zwoegen en kwelling des geestes.

Toen keerde ik mij en zag opnieuw ijdelheid onder de zon.

Er is één alleen, zonder een tweede; ja, hij heeft noch kind noch broeder; en toch is er geen einde aan al zijn arbeid, en zijn oog is nooit verzadigd van rijkdom; en hij zegt niet: Voor wie zwoeg ik en ontneem ik mijn ziel het goede? Dit is ook ijdelheid, ja, het is een droeve kwelling.

Want als zij vallen, zal de één zijn metgezel oprichten; maar wee hem die alleen is wanneer hij valt, want hij heeft geen ander om hem op te helpen.

Voorts, als twee samen liggen, hebben zij warmte; maar hoe kan één alleen warm worden?

En als iemand één overwint, kunnen twee weerstand bieden; en een drievoudig snoer wordt niet snel verbroken.

Beter is een arm en wijs kind dan een oud en dwaas koning die zich niet meer laat vermanen.

Want hij komt uit de gevangenis om te regeren, terwijl ook hij die in zijn koninkrijk geboren is, arm wordt.