Hij heeft de fundamenten der aarde gelegd, zodat zij in der eeuwigheid niet wankelt.

Met de watervloed hebt U haar bedekt als met een kleed; de wateren stonden boven de bergen.

Van Uw bestraffing vluchtten zij; van het geluid van Uw donder haastten zij zich weg.

De bergen rezen op, de dalen daalden naar de plaats die U voor hen gegrondvest had.

U hebt een grens gesteld die zij niet overschrijden, zodat zij de aarde niet weder bedekken.

Zij laven al het gedierte des velds; de wilde ezels lessen hun dorst.

Daarbij wonen de vogelen des hemels; zij heffen hun stem op tussen de takken.

Hij drenkt de bergen vanuit Zijn opperzalen; de aarde wordt verzadigd van de vrucht van Uw werken.

Hij doet het gras groeien voor het vee, en het kruid ten dienste van de mens, opdat hij voedsel uit de aarde voortbrenge,

en wijn die het hart des mensen verheugt, olie om zijn aangezicht te doen glanzen, en brood dat het hart des mensen versterkt.