Hij maakt Zijn engelen tot geesten, Zijn dienaars tot een vlammend vuur.

Hij heeft de fundamenten der aarde gelegd, zodat zij in der eeuwigheid niet wankelt.

Met de watervloed hebt U haar bedekt als met een kleed; de wateren stonden boven de bergen.

Van Uw bestraffing vluchtten zij; van het geluid van Uw donder haastten zij zich weg.

De bergen rezen op, de dalen daalden naar de plaats die U voor hen gegrondvest had.

Hij zendt de bronnen in de dalen; zij vloeien tussen de bergen.

Zij laven al het gedierte des velds; de wilde ezels lessen hun dorst.

Daarbij wonen de vogelen des hemels; zij heffen hun stem op tussen de takken.

Hij drenkt de bergen vanuit Zijn opperzalen; de aarde wordt verzadigd van de vrucht van Uw werken.

Hij doet het gras groeien voor het vee, en het kruid ten dienste van de mens, opdat hij voedsel uit de aarde voortbrenge,