Hij legt de balken van Zijn opperzalen in de wateren; Hij maakt de wolken tot Zijn wagen; Hij wandelt op de vleugelen des winds.

Hij maakt Zijn engelen tot geesten, Zijn dienaars tot een vlammend vuur.

Hij heeft de fundamenten der aarde gelegd, zodat zij in der eeuwigheid niet wankelt.

Met de watervloed hebt U haar bedekt als met een kleed; de wateren stonden boven de bergen.

Van Uw bestraffing vluchtten zij; van het geluid van Uw donder haastten zij zich weg.

U hebt een grens gesteld die zij niet overschrijden, zodat zij de aarde niet weder bedekken.

Hij zendt de bronnen in de dalen; zij vloeien tussen de bergen.

Zij laven al het gedierte des velds; de wilde ezels lessen hun dorst.

Daarbij wonen de vogelen des hemels; zij heffen hun stem op tussen de takken.

Hij drenkt de bergen vanuit Zijn opperzalen; de aarde wordt verzadigd van de vrucht van Uw werken.