Hij heeft de maan gemaakt voor de getijden; de zon kent haar ondergang.

U maakt duisternis, en het wordt nacht, waarin al het gedierte des wouds rondkruipt.

De jonge leeuwen brullen naar hun prooi en zoeken hun voedsel van God.

De zon gaat op, zij trekken zich terug en leggen zich neer in hun holen.

De mens gaat uit naar zijn werk en naar zijn arbeid tot de avond toe.

Daar is deze grote en wijde zee, waarin een ontelbaar gewriemel is van dieren, kleine en grote.

Daar varen de schepen; daar is de leviathan die U gemaakt hebt om daarin te spelen.

Zij allen wachten op U, dat U hun hun spijs geeft te zijner tijd.

Wat U hun geeft, verzamelen zij; U opent Uw hand, zij worden verzadigd met het goede.

U verbergt Uw aangezicht, zij worden verschrikt; U neemt hun adem weg, zij sterven en keren terug tot hun stof.